Aramızdaki Demir Duvar

Bildiğiniz gibi yazılara insan doğasından girdik ve gelişimine de tarih boyunca biraz değindik ve sonra da nasıl fabrikadan kalıptan çıkma, çakma bir ürün olduğumuzu görüp biraz hayal kırıklığına uğradık… Ama önceki makalede kimsenin totosu kalkmasın diye uyarmıştım… Şu insan doğasının tarihsel gelişimine bir değinelim, akabinde neden 21. yüzyılda artık çöktüğüne değineceğim.

İnsanın arzularına şöyle bir bakalım, çünkü gerçekten çok zavallı bir varlık aslında…

İlk etapta var olmak için ihtiyaçları olan arzuları var; yemek, barınak, aile, cinsellik gibi temel bedensel ihtiyaçlar… Bunu para kazanmak ve zengin olmak takip ediyor. Daha sonra halkı kontrol etme ve onlara hükmetme arzusu ve akabinde de bilime yani hayatın özünü keşfetmek isteyenler var.

Bu sıralamaya bakacak olursanız çoğunluk ilk kategoride… Dünyanın %99’u ne istiyor ki hayattan; evi, arabası olsun, çoluk çocuk iyi bir şekilde büyüsün, işe gidip gelsin, sonra emekli olacak zaten ölene kadar da bir kenarda öyle yaşar işte…

Pek problemli değil gibi gözüküyor, yani adam normal bir hayat yaşamak istiyor…

Bu yüzden politikacılar son derece egoist insanlardır… Bir düşünün tepeye çıkmak için sizce kaç kişiyi arkadan hançerlemişlerdir… Benzer koşul zengin olmak isteyenler için de geçerlidir çünkü birisi kazanacaksa birisi kaybetmek zorundadır. Amerikalıların “win win” diye bahsettikleri zihinsel mastürbasyondan burada bahsetmeyeceğim bile, yok öyle bir şey çünkü insanları tama olacakları şeylerin değerleri farklıdır. Afrikalının petrolünü alırsınız. O adam açlıktan kıvranıyorsa size o petrolü ekmek karşılığında verir. Ne yani “win win” durumu mu oldu? Bu yüzden tarihe de bakarsak bir politikacı, bir kral ya da lider yüzünden milyonlarca basit sıradan hayatını yaşamak isteyen insan bu heriflerin liderlik, şan, ev, kahramanlık ihtirasları yüzünden katledilmiştir ve her zaman en büyük zarar kendi halklarına gelmiştir. Adolf Hitler ve Lenin/Stalin/Mao/Pot Pol sadece son geçen yüzyılın psikopatları…

Küçük bir problemimiz var… Dünya şu anda globalleşmiş durumda ve dünyadaki tüm ülkeler birbirine göbekten bağlı ve tüm insanlar, birçoğumuz hissetmese de birbirini etkiliyor. Yani Yunanistan pırtlayınca tüm koku Avrupa’ya Amerika’ya ve Asya’ya yayılıyor çünkü her ülkenin finansmanı uluslararası bankalarla yapılıyor ve biri çökerse 2008 de olduğu gibi o zaman tüm sistem tepe taklak gider.

Bizler tarihsel devrimlerimizi hep tahammül edilemeyen bir ızdırap noktasına geldiğimizde yaptık. En son faşizm devrimi yine ekonominin global kriz içerisinde olduğu bir dönemde oldu ve 2. Dünya Savaşını yaşadık.

Şimdiki küresel ekonomik kriz hiçbir ülkeyi teğet geçmeyecek, bırakın ülkeleri hiçbirimizi es geçmeyecek ve tüm dünyada artarak hissedilmeye başladı. Bunun bizi 3. Dünya Savaşına getireceği korkusu hepimizin içinde olmalı… Zira hiçbir ülke savaş kazanabilecek durumda değil çünkü savaş artık terörizm halini aldı ve kimse bunu yenemiyor. Eskisi gibi savaşlar artık yapılmıyor… Ve elimizde bulunan silahlarla kitlesel yok oluş bir kenara, geride kalanların hayatının ne kadar korkunç olabileceği filmlere hayal gücümüzün etkisiyle yansıyor…

Tüm halk, yani tüm insanoğlu olarak artık bir ülke olan bir dünyada yaşadığımızı fark edelim… Ve birbirimizi yok etme seviyesine getiren egoizmimizi aşmak için bir çaba sarf edelim… Zira akıllı çocuklar gibi bu yeni gelişim safhasını üstlenmezsek ızdırap bizi zorla bu değişimi yapmaya zorlayacaktır…

Bir sonraki makalemde insanoğlunun önündeki seçeneklerden bahsedeceğim… Bence ilk kez dünya muazzam bir fırsat yakaladı… Aramızdaki tüm farkları aşabilme ve herkese bol bol yetebilecek bu dünyada sükûnet içerisinde yaşayabilmenin yolunu doğasını değiştirerek yapabilme fırsatını yakaladı… Daha önce dünyada hiçbir zaman böyle bir koşul oluşmamıştı… Ya paşa paşa ya da ızdırapla insanoğlu bir sonraki safhasını doğurmak zorunda kalacak…