Dünya Liderlerine Açık Mektup

Aşağıdaki mektup 100,000’den fazla dünya lideri, G20 ülkeleri temsilcileri, meclis üyeleri ve politikacılara gönderilmiştir. Sizler de bu mektubu arzuladığınız her insana gönderebilirsiniz.

Giderek artan küresel finansal krizin sonuçları, ekonomik ve sosyal istikrarı tehdit etmekte ve birçok ülkedeki hükümetin devamlılığını sorgulatmaktadır. İşini ve/veya tasarruflarını kaybeden insanların, sizlerin lider olarak onlara maddi güvence ve hatta yaşanabilir bir gelecek sunabileceğinize olan güvenleri kaybolmaktadır. Küresel belirsizlik sebebiyle doğan bazı protesto eylemlerinin insanlar arasındaki bağı ortaya çıkarması, geçici olarak tatminsiz olan insanlara bir teselli olmaktadır. Ancak bu protestolar aynı zamanda tehlikeli bir dinamik oluşturacak ve dinmeyip yayılarak tatminsizlik duygusunun yoğunlaşmasına neden olacaktır.

Küresel bağlılık ve yılların ölçüsüz ekonomik israfı, mali ve finans politikalarını etkisiz kılmıştır. Sonuç itibariyle ulusal borçlar durmaksızın şişmekte ve sizin sürekli ve anlamlı bir çözüm sunarak sosyal, ekonomik zorluklarla başa çıkmanızı zorlaştırmaktadır.

Bu dünya koşullarında işsizlik oranları ciddi oranda artacak, daha fazla sosyal huzursuzluk ve protestoların artışına neden olacaktır. Bu durum ülkemizde ve uluslararası boyutta sosyal, ekonomik ve politik istikrara ciddi bir tehdit oluşturacaktır. Bu içinde bulduğumuz durumda ciddi ve cesur adımların şimdi atılmasını öneriyoruz. Bunu başarabilmek için, aşağıdaki amaçlara yönelik ulusal acil eylem mekanizmasının oluşturulmasını tavsiye etmekteyiz:

İşsiz nüfusu “iş” olarak kabul edilebilecek bir süreklilik taşıyan bir eğitim programı çerçevesine oturtmak;

Toplumda tembellik, kızgınlık ve kitlesel eylem ve protestolara sebep oluşturabilecek koşulların önüne geçilmesi;

İşsiz insanlara onları tekrar ekonomiye kazandıracak mesleki beceriler vermek;

Eğitim çerçevesinde yer alan insanlara saygın bir şekilde geçinmelerine yetecek kadar maddi burs vermek;

İşsiz insanların toplumdaki itibarlarını, işsiz ve dışlanmış tanımından çıkarmak ve sosyal, mesleki becerilerini “yenilemeye” ve “geliştirmeye” yönelmiş insanlar olarak yükseltmek;

Ülke ve sosyal hayatımızda yaşanan kriz karşısında halk içinde empati geliştirmek.

İşsiz insanlar için oluşturulacak eğitim aşağıdaki konuları içerecektir:

Kişisel (Ev) Ekonomisi: Kişiye verilen maddi bursun hayatını idare ettirebilmesi için nasıl kullanacağına dair eğitmek.

Belirsiz hayat koşullarında yaşamayı öğrenmek: Çekirdek kurum olan ailenin mevcudiyetini sağlamak, anne-baba olmak, zihinsel ve duygusal dengenin sağlanabilmesi ve sosyal ilişki becerilerinin oluşturulması ve geliştirilmesi.

Bireyler arasında giderek sıkılaşan bağların koşullarını öğretmek: Şirketler ve ülkelerin, yani ulusal ve uluslararası bağların nasıl insanların gündelik ihtiyaçlarını etkiledikleri. Her insan, küresel hayatımızda hepimiz, normal bir vatandaş olarak-fakir veya zengin, güçlü veya politikacı ayırt etmeksizin- bir gemideymişiz gibi bu prensipleri öğrenmeliyiz.

Krizden doğan bu tür bir eğitim mekanizması insanların aklını ilk etapta biraz rahatlatacak ve hükümetlere küresel problemleri aşabilmek ve ulusal ve uluslararası istikrar ve dengeyi sağlayacak gerekli zamanı sunacaktır.